کاش میشد اشک را تهدید کرد

پس از آن غروب رفتن اولين طلوع من باش

                        من رسيدم رو به آخر تو بيا شروع من باش

شب و از قصه جدا كن چكه كن رو باور من

                       خط بكش رو جاي پاي گريه هاي آخر من

اسمت رو ببخش به لب هام بي تو خاليه نفس هام

                       قد بكش رو باور من زير سايه بون دستام

خواب سبز رازقي باش عاشق هميشگي باش

                       خسته ام از تلخيه شب تو طلوع زندگي باش

من پر از حرف سكوتم خاليم رو به سقوطم

                       بي تو و آبيه عشقت تشنه ام كوير لوطم

نميخوام آشفته باشم آرزوي خفته باشم

                      تو نزار آخر قصه حرفم رو نگفته باشم

حالا میترسم خوشحالی شنیدن آره یه طرف  ترس از آینده هم یه طرف این ترس رو دوست دارم  باید برای این ترس یه کاری بکنم

باید حسین زود دست به کار بشه

ديگه نميتونم بنويسم...........

شايد اين آخرين آپم باشه

اين آپم يه ذره عجيب غريبه

يه متن ديگه رو واسه آپم نوشته بودم كه حالا ميزارمش تو ادامه مطلب اگه خواستين برين ببينين ولي اين آپ بعد خوندن يه نظر اينجوري عوض شد

1- حرف حساب جواب نداره

2- خوشحالم كه حرفات رو زدي

3- كار 100% درستي كردي

اين آپ خيلي سخته آخه دارم يه حرف هايي توش ميزنم كه.....

يه مدت بود تصميم گرفته بودم كه ديگه آپ نكنم و تنها دليلش اين بود كه پيش خودم گفتم شايد صنم يه روز دوباره بياد تو اين وبلاگ و اونوقت از ديدن اينكه من هنوز دوستش دارم ناراحت بشه نميدونم چرا هيچ وقت تصميمم رو عملي نميكردم شايد واسه حس خود خواهي چون نوشتن آرومم ميكرد..

ولي به چه قيمتي ؟ قيمت ناراحتي اون؟

نه حاظر نيستم اين معامله رو بكنم

خدا منو ببخشه

           اگه صنم بخواد ديگه آپ نميكنم

ولي در مورد يه چيز هايي تو اين كامنت عجيب فكر كنم زود قضاوت كردين

من با كي قهر كردم ؟ من كجا بهونه ي صنم رو پيش بقيه گرفتم؟ نميتونم بهونه ي اونو حتي تو دل خودم بگيرم؟ كدوم چيز تو زندگيه من بوده كه مامان بابام بهم دادن تا من ديگه قهر نكنم؟ يعني من اينقدر بچه ام؟ اين حسينه؟؟؟؟؟

شايد خيلي زود قضاوت كردين... شايد حسين رو هنوز نشناختين

اينا كه ميگم نياز به توضيحات خيلي زيادي داره كه نگفتنش بهتره...

من به عشقم احترام ميزارم واسم مقدسه و نميزارم فراموش بشه چون فكر ميكنم هديه ي همون خدايي كه اون بالا نشسته و حواسش به حسينش هست با همه بدي هاش..

روز اول كه به صنم همه چيزو گفتم به اين اميد گفتم كه 2 تا عشق بزرگ كنار هم ميتونن همه مشكلات رو پشت سر بزارن ولي فهميدم يه عشق تنها وجود داره ، خداي من شاهده از صنم ناراحت نشدم ؛ حتي اون لحظه اي كه به من گفت نه؛

اگه بر فرض محال صنم بر ميگشت

اولين سوالم ازش اين بود كه چرا برگشتي؟ ؟ ؟

با تمام عطشي كه واسه بودن كنارش تو وجودم هست با همه عشقي كه احساس ميكنم تو قلبم نسبت به اون دارم، اگه ميفهميدم صنم از سر دلسوزس برگشته به خداي خودم قسم نميزاشتم بمونه ؛ عشق با ترحم زمين تا آسمون فرق ميكنه و

من از اين حس بيزار و متنفر

شايد اگه يه نفر ديگه به جاي من بود ( قدر من يكي رو دوست داشت) خيلي داغون ميشد من فكر كنم بد مقاومت نكردم ؛ البته اين نظر منه

بازم ميگم اگه صنم بخواد ديگه نمي نويسم به هيچ وجه...

و در آخر هم بگم به هيچ قيمتي اجازه نميدم عشقم فراموش بشه ؛ به هيچ قيمتي

از موقعی که این آپ رو کردم تا الان داره پشت سر هم کامنت میاد که حسین نباید خودتو ناراحت کنی نباید شکستو قبول کنی و......!!!!

وخیلی هارو ناراحت کردم اولا ببخشید ولی ....

          به خدا من خیلی هم خوشحال و سرحالم.

ولی یه راه به ذهنم میرسه واسه خلاصی از این مشکل اونم تو آپم گفتم همین

سلام

شكستن ممنوع

اين روزها خيلي سرم شلوغه ، خيلي درگيرم

واقعا خسته شدم.....

این کارت رو واسه صنم سفارش داده بودم خوشحالم که آماده شده حالا میزارمش فقط واسه صنم فقط.......

دارم كم كمك فراموش ميكنم

یا من باید فراموش بشم یا صنم یکی باید فدا بشه

آره كم كم دارم فراموش ميكنم ولي نه صنم رو خوردم رو دارم فراموش ميكنم به يه موفقيت هايي هم رسيدم دارم سعي ميكنم حسين رو به طور كامل فراموشش كنم

ميخوام فقط يه جسم باشم بدون روح ؛ از روح چيزي جز ملالت و سختي نديدم چيزي جز عذاب و درد نچشيدم.

شايد جسم درد رو بفهمه ولي بعد يه روز جاش خوب ميشه

اگه مثله بچه كوچيك ها 2 بار جاي زخمت رو بوسش كني خوب ميشه

ولي وقتي روحت زخمي ميشه ديگه خيلي سخته زخمش التيام پيدا كنه خيلي سخته

پس ميخوام يه حسين بدون روح بدون عاطفه بدون احساس بسازم كه ديگه نفوذناپذير باشه سخته ولي ممكنه..

يادمه چند سال پيش يه اسم ام اس واسم اومد اون روز معنيش رو نفهميدم الان كه بهش فكر ميكنم ميفهمم چي گفته بود واسم فرستاده بودن

اميد را از كسي نگير شايد اين تنها چيزي باشد كه او دارد

من اين پايين نشستم سرد وبي روح

                        تو داري ميرسي به قله ي كوه

داري هر لحظه از من دور ميشي

                         ازم دل ميكني مجبور ميشي

تا مه راهو نپوشونده نگام كن

                        اگه رو قله سردت شد صدام كن

يه رنگه مرده از رنگين كمونم

                         من اين پايين نميتونم بمونم

منم اون كه تو رو داده به مهتاب

                        كسي كه روتو ميپوشونه تو خواب

كسي كه واسه آغوش تو كم نيست

                        ميخوام يادم بره دست خودم نيست

شايد يه تجربه ي جديد باشه

مرگ يك رويا كه خيلي زيبا بود و خیلی پاک بود

طعم خيس اندوه و اتفاق افتاده

يه آه خدا حافظ يه فاجعه ي ساده

خالي شدم از رويا

حسي من از من برد

يه سايه شبيه من پست پنجره پژمرد

اي معجزه ي خاموش! يه حادثه روشن شو

يه لحظه،

فقط يه آه،

همجنس شكفتن شو

از روزن اين كنج خاكستري پرپر

مشغول تماشاي بيرون شدن من شو

برگرد كه برگشتن

از فاصله دورم كن

يه خاطره با من باش، يه گريه مرورم كن

از كركر بي رحم اين تجربه ي منسوز

پرواز رهايي باش به ضيافت ديروز

به كوچه كه پيوستي،

شهر از تو لبالب شد

لحظه، آخر لحظه،

شب عاقبت شب شد

سلام

اولين حرفم به عرفان:

آدم بايد مرد باشه خودكشي كاره آدم هاي ضعيفه ، آدم هايي كه تو زندگي ياد گرفتن مفت بخورن و بخوابن ،اگه اينقدر ضعيفي كه نميتوني از پس مشكلت هر چند بزرگ بر بياي راه درستي رو انتخاب كردي پس يه دقيقه هم شك نكن.........

--------------------------------------------------------------------------------------------

تكرار تكرار تكرار

مشق من اين مدت همين بوده روزي 100 برگ با خودكار قرمز بنويسم ( تكرار ) هروز 100 برگ....

خسته شدم از اين مشق يه تكليف ديگه ميخوام بنويسم

ولي متاسفانه استاد من كلمه اي به جز همين رو بلد نيست.. وقتي ازش ميخوام كه سر مشقم رو عوض كنه ميگم بابا من از اين كلمه خسته شدم ميگه:

نميدونم اين چه حقيه كه گردن من افتاده ولي اجباره ؛

ديشب مامانم داشت باهام حرف ميزد آخ قربونش برم فهميده بود كه خيلي عوض شدم بهم گفت من اگه پسرم رو نشناسم كه ديگه مادر نيستم ، من ميدونم چته ميدونم طرفت كيه !! گفتم نه مامان جون اشتباه ميكني

خلاصه از ما انكار از اون اصرار كاش دل منم مثل دل همه مادرا پاك پاك بود

ماه رمضان داره شروع ميشه

ماه قشنگيه ، يادش به خير ، هميشه از اين ماه نهايت استفاده رو ميكردم كه از خدا صنم رو بخوام شب هاي قدر، سر نمازام و... ياد آوريش واسم جالبه

يه جورايي پلكم رو قلقلك ميده..

ديشب داشتم كتاب ميخوندم يه لحظه كتابم رو گذاشتم رو صورتم تا چشمام استراحت كنن

نميدونم چي شد كه خوابم برد

اين چند مدت وقتي خوابم ميبره بدون استثنا خواب ميبينم ، خواب ترسناكي بود يهو از خواب پريدم به ساعتم كه نگاه كردم ديدم ساعت3 صبح شده

اومدم تو حياط نشستم هوا بدك نبود يه باد كوچولويي هم مي اومد ، آسمون خيلي خوشگل شده بود من اغلب شب ها تا دير موقع بيدارم ولي هيچ وقت نميشه بيام زير سقف خونه ي خدا بشينم و بهش نگاه كنم ديشب خيلي دلم واسه خودم تنگ شده بود. آره دلم واسه حسين شاد و سر حالي كه همه ميشناختن تنگ شده بود نشستم تو موبايلم ويژگي هاي اون حسين رو با اين حسين نوشتم.. خيلي جالب بود بعضي هاش خنده دار بود بعضي هاش اشك خودم رو در اورد!!!!

خواستم همون موقع بلند شم بيام كامپيوترم رو روشن كنم و واسه خودم بنويسم ولي ديدم نميتونم از آسمون دل بكنم واقعا دل كندن از آسمون تو اين شرايط كار سختي بود خيلي زيبا شده بود ، دفتر خاطراتم رو در اوردم يه نگاه بهش كردم چندتا ورق زدم؛ چه روز هايي بود، يادش به خير ، رسيدم به عكسي كه خودم از صنم كشيدم .(۲۱/۱۱/۱۳۸۶). جالب بود يه لحظه لبخند رو لبم نقش بست، يادم مياد با چه شوقي عكسش رو نقاشي كردم بدك نشده بود ولي واقعا با خودش تفاوت داشت ولي جالب بود ، دوباره رفتم سراغه موبايلم نگاه تفاوت ها كردم غير قابله چشم پوشي بود ، نميشد ازش چشم پوشيد يه لحظه يكي در گوشم گفت ارزشش رو داره؟ رفتم تو فكر...

همين طور داشتم به خودم به زندگي و به صنم فكر ميكردم يه لحظه يه صدايي اومد به خودم كه اومدم ديدم ساعت 4.15 شده، سريع دفترام رو ورداشتم و رفتم تو تختم هنوز كتابم نيمه باز بود.. خوابيدم...

فردا ميخوام روزه برم يعني از فردا داريم ميريم مهموني؟ كاش قبولمون كنه...

آخ دير شد من بايد برم

يه عالمه تكليف دارم كه ننوشتم

تكرار ... تكرار .... تكرار .... تكرار ......

                         شعرام به جز اون روي هر ديوونه اي گذاشت اثر

نشد برم بغل بغل واسش شقايق بچينم

                        نه اينكه من نخوام برم نذاشت گل هارو ببينم

اما نشد قسمت ما يه لحظه ي روشن و خوش

                        پيغام واسش فرستادم بيا بازم منو بكش

نشد كه نشكنه بازم اين چيني شكستني

                       هيج جاي دنيا نديدم عجب چشماي روشني

باور نكرد يه مژه اش رو به صدتا تا دريا نميدم

                       يه تار مو خواستم نداد گفت به تو دنيا نميدم

راست ميگه هر چي اون بگه من كجا و ديوونگي

                      چه جور به حرفش گوش كنم اون گفت بچسب به زندگي

نشد يه بارم برسم به آرزوهاي محال

                     يه خاطره مونده برام با يه سبد ميوه ي كال

نشد يه كاري بكنه كه بدونم دوستم داره

                     آتيش گرفتم و يه بار نگاهم نكرد بگه آره

نشد يه بار حرف بزنه نزاره پاي سرنوشت

                     نشد يه شب نگم خدا الهي كه بره بهشت

نشد شبي يه بار واسش يه فال حافظ نگيرم

                     نشد تو روياهام براش روزي هزار بار نميرم

قصه داره تموم ميشه مثل تموم قصه ها

                     فقط واسم دعا كنيد اول خدا بعدم شما

سلام

امروز نيومدم زياد بنويسم

اصلا دل و دماغ نوشتن رو زياد ندارم يكم خسته ام شايد يه سفر رفتم . معلوم نيست

وقتي به وقايع گذشته نگاه يه جورايي ميرم تو فكر ، اين همه عاشقي اين همه دوست داشتن ، اين همه چشم رو پاك نگه داشتن به اميد اينكه يه صنم تو دلت داري همش به جايي ختم ميشه كه صنم شب عروسي به من بگه

انشالله روزي خودت باشه.............

شايد هيچ وقت نميدونست و نميدونه كه اين چند كلمه واسه من چه دردي رو به همراه مياره ،

يه جمله خيلي قشنگ تو سر برگ وبلاگ راز سكوت ديدم خيلي به دلم نشست:

حال من ماندم و تنهايي اين راز سكوت ، كاش در لحظه ي ديدار نميخنديدم........

بايد برم ولي نميدونم كجا حس سر درگمي دارم اونم زياد ، يه جاي اين دنيا بايد باشه كه به من آرامش بده

از خودم خسته شدم به خدا نميدونم چطور روزهام رو سپري ميكنم ثانيه هام به زور همديگه رو هل ميدن تا برن جلو وقتي يه ثانيه ميگذره يه نفس راحت ميكشم چون احساس ميكنم به رفتن نزديك تر شدم

حالم خوب نيست حواسم تو اين دنياي زشت نيست، ديروزمامانم رو رسوندم خونه خالم داشتم برميگشتم يكدفعه يه ماشين اومد كنارم چند تا فحش به روندم داد و رفت تعجب كردم ولي ديدم چند ماشين ديگه هم بوق زدن و رد شدن يه ماشين ديگه گرفت كنارم و ميخواست يه چيز بهم بگه كه ديدم امير حسين دوستمه ،گفت حسين چت شده؟ گفتم واسه چي؟ ؟ ؟

گفت پسر داري با سرعت 20 تو باند سرعت ميري پشت سرت رو نگاه كن يه نگاه كردم ديدم واي چقدر ماشين!!!!

اصلا من حتي يه ذره هم صداي بوق ماشين هارو نشنيده بودم حتي نور چراغ بالا ها ، امير فكر كرده بود چيزي خوردم....دلم ميخواد اينا همش تموم بشه ولي انگار نميششه بايد يه بار ديگه متولد بشم تا بشه اينارو فراموشش كرد

ديشب داشتم نظرات وبلاگم رو چك ميكردم يه عالمه نظر خصوصي مونده بود رو دستم كه همه ازم سوال كرده بودن در مورد خودم در مورد صنم در مورد نوع رابطمون و .... حالا سعي ميكنم يه جورايي جواب بدم . اول جواب هدايت عزيزم رو ميدم ،ناراحتي و دلگيريه من واسه رفتنه صنمه واسه اينه كه بعد از 4 سال عاشقي تو يه شب تمام دنياي منو تيره و تار كرد و رفت ، درسته كه اون رفت و دنياي منو با خودش برد ولي من همون طوري عاشقشم و حتي يه ذره هم نسبت به اون سرد نشدم نه دلم ميخواد و هم نميتونم فراموشش كنم ، و در مورد شب عروسي ببين عزيزم من تو اون 4 سال با صنم آشنا بودم همديگرو ميشناختيم همديگرو ميديدم (البته خيلي كم) با همديگه هم رابطه ي خوبي داشتيميه جور صميمي بوديم من عاشق صنم بودم ولي صنم نميدونست نميدونست عاشقشم نميدونست يه دل اين گوشه واسش ميميره و هر روز و هر شب واسش تنگ ميشه ، تا همين امسال بهش گفتم و همه چيز خراب شد اون فهميد دوستش دارم بهش گفتم كه عاشقشم و اون باور نكرد و رفت اون منو بعنوان يه عاشق قبول نداره و ازم خواست دو تا آشناي معمولي بمونيم خيلي سخته..........

ممنون از همه اونايي كه حسين و دلش واسشون مهمه و لطف ميكنن و ميان پيشم حرف هاي شما يه جور تسكيه واسه من...........

سلام

نميدونم چه حسيه احساس ميكنم افسرده شدم دوست دارم همش بخوابم، ديگه نه باشگاه ميرم نه گيتار ميزنم نه درس ميخونم ، ذهنم خيلي درگيره، هر وقت چشمام رو ميبندم و ميخوابم خواب صنم رو ميبينم خواب ميبينم خدا يه كاري واسم كرده و صنم برگشته با شوق بلند ميشم ولي وقتي بيدار ميشم ميبينم هنوز حسين تنها ، تنهاست،

يادمه با خدا خيلي حرف زدم بهش گفتم گفتم خدا جونم چقدر صنم رو دوست دارم براش گفتم اگه نباشه ميميرم، مطمئنم گوش ميداد، هرچي بهش گفتم خوب قول بده صنم رو به من ميدي جوابي نداد، گفتم خوب شايد رسم نيست خدا قول بده

پيش خودم گفتم خدا كه ميبينه من چقدر دوستش دارم حتما كمكم ميكنه. خدا كه اشكام رو ديده حداقل به حرمت اين اشك ها نميزاره دلم بشكه

ولي شكست.....

فكر نميكردم جدايي اين همه سخت باشه هر وقت به اين فكر ميكردم كه امكان داره به صنم نرسم يه حس عجيب تموم وجودم رو پر ميكرد يه حس پر از استرس و فشار آخرش به اين مييرسيدم كه بهتره به جدايي اصلا فكر نكنم آخه از جدايي خيلي ميترسيدم ، هميشه به خودم اميد ميدادم ميگفتم يه روز بلاخره صنم ماله من ميشه.

هيچ وقت فكر نميكردم بايد تنها بشينم و براي دل تنهاي خودم بنويسم،

الان عكس صنم جلومه .....

چيزي نگم بهتره.........................

كاش ميفهميدم دليل اين همه اتفاقات عجيب غريب رو تو زندگيم كاش از كار خدا سر درميوردم كاش...

كاش ميفهميدم چرا منو اينجوري ديوونه ي صنمي كرد كه حتي يه ذره هم منو دوست نداره،

دوست نداشتم عشقم به اينجا برسه دوست نداشتم يه روز با حسرت به عكس تك ستاره ي زندگيم نگاه كنم دوست نداشتم كه ثانيه هام رو با تنهايي سپري كنم..

هر كسي منو ميبينه فكر ميكنه ديوونم ديوونه ي تو هستم درد وبلات به جونم

هر كي مياد تو وبلاگم يا بيرون از داستان عشقم با خبره

ميگه حسين بسه ، چقدر ميخواي خودت رو زجر بدي ؟ چقدر ميخواي پاي اين عشق يه طرفه ي ناكام بموني؟ فكر ميكني ارزشش رو داره؟ و . . . . . . .

ولي جواب حسين به همه اون دوستايي كه اينا رو بهش ميگن:

عشق مقدسه ، معشوق مقدسه و پاك و عاشق زجر ديده و سخت و زبر

بايد پاك بشي بايد جلا داده بشي تا اونوقت تازه بشي عاشق ، اونوقت ديگه بايد منتظر بموني تا ببيني معشوقت جنس عشقت رو مرغوب ميدونه يا نه؟

صنم من عشق منو قبول نداشت ، به خاطر همين رفت باور نكرد دوستش دارم ؛

رفت...................

و من موندم بدون صنم ،موندني كه ديگه موندن نيست يه جسم تنها بدون روح با شادي هاي خيلي خيلي زود گذر،

و تنها با يه اميد اونم اينكه صنم من شاد باشه و سلامت،

چي كار كردي كه با قلبم

به خاطر تو بي رحمم

تو ميخندي چه شيرينه

گذشتم تازه ميفهمم تازه ميفهمم

نميرسه به تو حتي صداي من

تو خوشبختي همين بسه براي من

صنم من اين ارزش رو داشته و داره ارزش اين رو داره كه تا آخر عمر به خاطر رفتنش حسرت بخورم صنم اين ارزش رو داشت و داره كه واسه يه نگاهش سالها دعا كنم..

سخته جدايي سخته اينكه ببيني تمام عمرت تمام زندگيت داره ميره و تو ديگه نميتوني كاري كني. اينقدر از كلمه ي كاش استفاده كردم كه ديگه از اين كلمه خسته شدم

ولي دست بشر بسته وقتي دستش به جايي نميرسه مجبوره همش آرزو كنه،

ديوونش ميمونم عاشقش ميمونم واسش هر شب دعا ميكنم و تا هميشه ي هميشه دوستش خواهم داشت

                  خدا گوش كن

                                     هنوز عاشقشم